അപൂർണ്ണം

ഒരുപാടുനാളായ് മനസ്സേ നീയൊരു
കാവ്യത്തെ തടവിലടച്ചിരിപ്പൂ.
പൂർണ്ണമായില്ല, പോരട്ടെ വാക്കുകൾ,
എന്നു നീയെന്നുമേ കല്പിക്കുന്നു.
അക്ഷരക്കടലിന്റെയാഴത്തിൽപ്പോയിട്ടു,
മുത്തുകൾ മുങ്ങിയെടുത്തു വന്നീടുമ്പോൾ,
ഇനിയും തികഞ്ഞില്ല വാക്കുകളെന്നു നീ,
ഒന്നുമേയോർക്കാതെ ചൊല്ലീടുന്നൂ.
വാക്കുകൾ നദിപോലെയൊഴുകട്ടെയെന്നു,
നീ വാതിലടച്ചുകൊണ്ടോതീടുന്നൂ.
പൂർണ്ണമായുള്ളൊരു കവിതയൊരുങ്ങുവാൻ
ഇനിയെത്ര വാക്കുകൾ ഒരുക്കീടേണം!