കാത്തിരിക്കും ഞാന്
ഇന്നുമോര്ക്കുന്നു നിന് കരച്ചിലതാദ്യമായേ-
റ്റുവാങ്ങിയ പുലരിതന് തൂവല് സ്പര്ശം.
വര്ഷങ്ങള് മറയവേ, നിന് ജീവിതത്തിന്റെ
പടവുകളിലെന്നുമൊരു സാക്ഷിയായ് നിന്നു ഞാന്.
പിച്ചനടന്നതു, മോടിക്കളിച്ചതും,
തളരുമ്പോള്, വിശ്രമിച്ചലസതയിലിരുന്നതും.
കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം കൊഞ്ചിക്കളിച്ചതും,
കാലിടറി വീഴുമ്പോള് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞതും.
ദിനങ്ങളതു പോകവേയുറച്ച നിന് ചുവടുകള്,
വിപ്ലവം നയിച്ചെന്നെച്ചവുട്ടിക്കുതിച്ചതും.
ഒടുവിലൊരുനാളിലെന്നെയുപേക്ഷിച്ചേ-
തോരന്യദേശത്തു നീ ജീവിതം നയിക്കാന് പോയ്.
നീ വിതയ്ക്കുമോരോ സ്വപ്നത്തിന് വിത്തിലും,
കൊയ്തെടുക്കാനാവട്ടെ വിജയത്തിന് മലരുകള്.
പൂത്തുലയട്ടെ നിന് ജീവിതപ്പൂങ്കാവനം
വേഗതയേറട്ടെയോരോ പടവിലും.
വാഴ്ക, വാഴ്ക നീ, നന്മ വാഴ്ത്തീടുക,
ജീവിതം ജയിക്കാനായ്, പ്രാര്ത്ഥിച്ചു മുന്നേറുക.
മറക്കാതിരിക്കുക, പിന്നിട്ട വഴികള് നീ,
തിരിച്ചുവന്നീടുകയെന്നെങ്കിലുമെന്നെത്തേടി.
കാത്തിരിക്കും ഞാന്, നിന് കാലൊച്ച വീണ്ടും കേള്ക്കാന്,
നിന്നെ മറക്കാതെ, ഇങ്ങകലെ, നിന്...
ജന്മഭൂമി.
posted by സു | Su @ 9/08/2007 10:14:00 am
21 Comments
