നവവർഷം

അരികത്തു വന്നു ചിരിക്കുന്നു നവവർഷം,
പരിഭവമേതുമില്ലാതെ നിന്നീടുക.
പോയ കാലത്തിലെ സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയും,
പുതിയ കാലത്തിൽ സഫലമെന്നോർക്കുക.
സന്തോഷമാകിലും സന്താപമാകിലും,
ഒരുപോലെ കരുതീട്ടു മുന്നോട്ടു പോവുക.
ചെയ്യുവാനെന്തു തുടങ്ങുമ്പോഴും,
ദൈവം തുണയ്ക്കുവാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചീടുക.



എല്ലാ കൂട്ടുകാർക്കും നവവത്സരാശംസകൾ!

വരുന്നുണ്ടേ

പുതിയവർഷം വരുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ചില “ഉറച്ച” തീരുമാനങ്ങൾ എടുത്തേക്കാംന്ന് വെച്ചു. അടുത്തവർഷത്തെ കാര്യപരിപാടികൾ ഇവയൊക്കെയാണ്:-

ഇതുവരെ കാണാത്ത ഏതെങ്കിലുമൊരു സുഹൃത്തിനെ നേരിട്ട് കാണും. സൗഹൃദത്തിന് സ്നേഹം എന്നാണ് ഞാൻ അർത്ഥം കല്‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്, അഭിനയം എന്നല്ല എന്നുകൂടെ എല്ലാവരും ഓർമ്മിക്കുക.

വിമാനത്തിൽ കയറും. വിദേശം എന്നു പറയുന്നില്ല. (ഹും..പറഞ്ഞിട്ടെന്തുകാര്യം?) പറ്റുമെങ്കിൽ പോകും. അല്ലെങ്കിൽ സ്വദേശത്തു തന്നെ വിമാനത്തിൽ കയറും.


ഗോവയിലോ തിരുവനന്തപുരത്തോ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവൽ വരുമ്പോൾ പോകും. എവിടെയെങ്കിലും ഒരിടത്ത്. അവിടെയുള്ളവരൊന്നും പേടിക്കേണ്ട. നിങ്ങളുടെ അടുത്തൊന്നും വരുന്നില്ല. ;)

അറിയാത്ത ഒരു ഭാഷ കുറച്ചെങ്കിലും പഠിക്കും. ആ ഭാഷ മാത്രം അറിയാവുന്നവരുടെ മുന്നിൽ അത്യാവശ്യം പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ ഉള്ളത്. (പേടിക്കേണ്ട. ആ ഭാഷയിൽ ബ്ലോഗ് തുടങ്ങില്ല.)

തടി പിന്നേം കുറയ്ക്കും. ഹും...

സുഹൃത്തുക്കൾക്കൊക്കെ ജന്മദിനത്തിനു സമ്മാനം കൊടുക്കും. (എന്റെ കഴിവനുസരിച്ചുതന്നെയാണ്. എന്നാലും, ഈ വർഷം കൊടുത്തതുപോലെയല്ല, നിങ്ങളു നോക്കിക്കോ).

ബൂലോഗർ ഇറക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങളൊക്കെ വാങ്ങും. ഇതുവരെ ഇറക്കിയതിൽ വാങ്ങാത്തതും. എന്നുവെച്ച് എല്ലാരുംകൂടെ പുസ്തകമിറക്കി എന്നെപ്പറ്റിക്കരുത്.


എന്ത്? ഇതൊക്കെ എവിടെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്നോ? നിങ്ങൾ ലിങ്ക് തരുകയൊന്നും വേണ്ട. ഇത് ഞാൻ കഴിഞ്ഞവർഷം പറഞ്ഞതാണെന്ന് എനിക്കോർമ്മയുണ്ട്. തീരുമാനങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കാൻ ഒരു വർഷം മതിയായില്ലെന്നു മാത്രം. അതുകൊണ്ട് ഒക്കെ പുതുവർഷത്തിലേക്ക് വെച്ചു.

കഴിഞ്ഞ വർഷം നല്ലൊരു വർഷമായിരുന്നു. എപ്പോ തുടങ്ങി, എപ്പോ തീർന്നു എന്നെനിക്ക് അറിയില്ല. എന്നെ അടുത്തറിയാവുന്നവരുടെ അഭിപ്രായമനുസരിച്ച് കഴിഞ്ഞവർഷം എനിക്ക് നല്ലതായിരുന്നില്ല. പിന്നെ എന്റെയൊരു പോസിറ്റീവ് കാഴ്ചപ്പാടനുസരിച്ച് ഇത്രയല്ലേ വന്നുള്ളൂ എന്നൊക്കെ ഒരു ചിന്തയിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കുന്നു.

മരണം, അസുഖം, വീട്ടുകാർക്ക് അസുഖം, അപകടം....അങ്ങനെ ചില ദുരിതങ്ങളുടെ നിരയായിരുന്നു കഴിഞ്ഞ വർഷം. എന്നാലും എത്രയോ സൗഭാഗ്യങ്ങളും ദൈവം തന്നു. അതുകൊണ്ട് ഒരു പരാതിയുമില്ലാതെ അങ്ങനെ പോകുന്നു. ഇനി അപകടത്തിന്റെ കാര്യം മാത്രം പറയാം. ഞങ്ങൾ സ്കൂട്ടറിൽ ടൗണിൽ പോയി. അയൽക്കാരിയുടെ കുട്ടിയ്ക്ക് പിറന്നാളിന് ഉടുപ്പു വാങ്ങുക എന്നൊരു കാര്യം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. വാങ്ങി തിരിച്ചുവരും വഴി, തിരക്കുള്ള റോഡിലേക്ക് ആരോ ചാടി വന്നു. ചേട്ടൻ സ്കൂട്ടർ വെട്ടിച്ചു, തിരിച്ചു, കുറേ പിടിച്ചുനിന്ന ശേഷം ഇനി വീഴാതെ രക്ഷയില്ല എന്നു തോന്നിയപ്പോ ഞാൻ വീണു. ആദ്യം മുട്ടുകുത്തിയെന്ന് എനിക്കോർമ്മയുണ്ട്. മുട്ടിലെ പെയിന്റ് നന്നായിട്ട് പോയി. പിന്നെയെങ്ങനെ മലർന്നുവീണുവെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. തലയുയർത്തിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. ഏതു വീഴ്ചയിലും തലയുയർത്തിപ്പിടിച്ച് ജീവിക്കണമെന്ന് എനിക്കു പണ്ടേ അറിയാം.;) അതുകൊണ്ട് തലയിടിച്ചില്ല. അതുകൊണ്ടാവും രക്ഷപ്പെട്ടത്. (കഷ്ടമായിപ്പോയി - കോറസ്). കൂട്ടുകാരി എന്റെ മുട്ട് കാണിക്ക് എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കു നാണം വന്നു. കുട്ടിക്കാലത്താണെങ്കിൽ, കാലിനോ കൈയ്ക്കോ എന്തെങ്കിലും ചെറിയ മുറിവു പറ്റിയാൽ അതു നൂറ് ആൾക്കാരെ കാണിച്ചില്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് സമാധാനം ഇല്ലായിരുന്നു. ;)


കഴിഞ്ഞ വർഷം പറഞ്ഞതിൽ നാലു സ്ഥലത്തേക്ക് പോകും എന്നു പറഞ്ഞത് പോയി. എല്ലാ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും ഒരുപാട് യാത്രകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. പുസ്തകങ്ങൾ വാങ്ങി. ഇനിയും വാങ്ങാനുണ്ട്. വേറെയും ചില കാര്യങ്ങളൊക്കെ നടന്നു. ബാക്കിയെല്ലാ കാര്യങ്ങളും അടുത്ത വർഷത്തേക്കുവെച്ചു.


വർഷം തുടങ്ങാൻ പോകുമ്പോൾ എന്തെങ്കിലും ഒരു കാര്യം മറ്റുള്ളവർക്കു വേണ്ടി പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ മോശമല്ലേ? എല്ലാവരും ഓർക്കേണ്ട ഒരു കാര്യമുണ്ട്. മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് എത്രയൊക്കെ നുണക്കഥകളുണ്ടാക്കിയാലും ഒരിക്കൽ സത്യം പുറത്തുവരും. അതുകൊണ്ട് നുണക്കഥകൾ അടിച്ചിറക്കുന്നവരും മറ്റുള്ളവർ സമാധാനമായും സന്തോഷമായും ഇരിക്കുന്നതിൽ അസൂയ പൂണ്ട് പാര വയ്ക്കുന്നവരും സൂക്ഷിക്കുക. നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് പിന്നീട് പുച്ഛം തോന്നാനുള്ള വക നിങ്ങൾ തന്നെ ഉണ്ടാക്കിവയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഇനി ഇതിനൊക്കെ കൂട്ടുനിൽക്കുന്നവരോട് പറയാനുള്ളത്, ഒന്ന് അങ്ങോട്ടോ ഇങ്ങോട്ടോ തെറ്റിയാൽ നിങ്ങളെക്കുറിച്ചും നുണക്കഥകൾ വന്നേക്കാം. അതുകൊണ്ട് ജീവിക്കുക, ജീവിക്കാൻ അനുവദിക്കുക. നല്ലതിനെ മാത്രം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക. തെറ്റു ചെയ്യാൻ കൂട്ടുനിൽക്കില്ലെന്ന് പറയാനുള്ള ചങ്കൂറ്റം കാണിക്കുക.

ദൈവം എന്നോടൊപ്പം തന്നെയുണ്ടെന്ന് എന്നെ ഓരോ വർഷം കൂടുമ്പോഴും ഉറപ്പിച്ചു കാണിച്ചു തരികയാണ്. പുതുവർഷത്തെ സന്തോഷത്തോടെയാണ് കാത്തുനിൽക്കുന്നത്. വരാൻ പോകുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ നല്ല അനുഭവങ്ങളായിരിക്കാം, ചീത്തയായിരിക്കാം. എനിക്കതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തയില്ല. ദൈവം തരുന്നതല്ലേ. ചെയ്യാൻ ഇഷ്ടം പോലെ നല്ല കാര്യങ്ങളുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ഒന്നും വേറെ ആലോചിക്കാൻ നേരമില്ല.

നാളെ തിരുവാതിരയാണ്. വ്രതത്തിന്റെ ഒടുവിലാണ് 2009 തീർന്ന് 2010 തുടങ്ങുന്നത് എന്നത് ഒരു നല്ല കാര്യമായിട്ടാണ് കരുതുന്നത്.

എന്റെ ബ്ലോഗുകൾ വായിക്കുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന എല്ലാവർക്കും നന്ദി.

എല്ലാ കൂട്ടുകാർക്കും പുതുവത്സരാശംസകൾ!

രണ്ടായിരത്തിഒമ്പതിനു സ്വാഗതം

രണ്ടായിരത്തിയേഴ് ഒടുങ്ങാനായപ്പോൾ ഞാൻ രണ്ടായിരത്തെട്ടിൽ നടപ്പാക്കാനുദ്ദേശിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞിരുന്നു. അതൊക്കെ ഒരു ഇരുപത് - മുപ്പത് - നാല്പത് ശതമാനം നടപ്പിലാക്കിയെന്നു പറയാം. കൂടുതൽ ആഗ്രഹിച്ചാലേ കുറച്ചെങ്കിലും കിട്ടൂ എന്നിപ്പോൾ മനസ്സിലായില്ലേ? ദൈവത്തിന്റെ പാതി ആയി. എന്റെ പാതി അവിടെത്തന്നെയുണ്ട് എന്ന് വിചാരിച്ചേക്കാം.

നല്ല നല്ല പോസ്റ്റുകൾ ഇടുമെന്നു പറഞ്ഞു. ഇട്ടു. എനിക്കെന്റെ ബ്ലോഗിലെ എല്ലാ പോസ്റ്റും നല്ലതുതന്നെ.

ഡ്രൈവിംഗ് പഠിക്കുമെന്നു പറഞ്ഞു. പഠിച്ചു. ആരും പേടിക്കേണ്ട. കാർ വാങ്ങിയാൽ ഉടനെ അറിയിക്കാം. അപ്പോൾ പേടിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ മതി.

പുതിയ എന്തെങ്കിലും വിദ്യ പഠിക്കും എന്നു പറഞ്ഞു. ഡ്രൈവിംഗ് പുതിയ വിദ്യയല്ലേ? വീണത് വിദ്യയാക്കും എന്നു പറഞ്ഞത് ശരിയായില്ലേ?

അഭിനയവും സോപ്പിടലും ഒന്നും പഠിക്കാൻ ഉദ്ദേശമില്ല. അതെനിക്കു പറ്റിയ ജോലിയുമല്ല. ഞാനെന്നും ഞാനായിട്ടേ നിന്നിട്ടുള്ളൂ. അതുമതി.

വിദേശയാത്ര നടത്തും എന്നു പറഞ്ഞു. വിദേശത്തുള്ള എത്രയോ ബ്ലോഗേഴ്സ് ഉണ്ട്. അവരിലൊരാൾ പോലും കമോൺ എന്നു മൂന്നക്ഷരം പോയിട്ട് കമാ എന്ന് രണ്ടക്ഷരം പോലും പറഞ്ഞില്ല. സ്നേഹശൂന്യർ. ഞാൻ വിദേശത്തുപോകും എന്നു പോസ്റ്റിലിട്ടപ്പോൾ ഞാൻ വിചാരിച്ചത്, എല്ലായിടത്തുനിന്നും ടിക്കറ്റിന്റേം റിട്ടേൺ ടിക്കറ്റിന്റേം കെട്ടുകൾ എന്റെ പേരിൽ വീട്ടിലെത്തും എന്നായിരുന്നു. എന്തൊക്കെ സ്വപ്നങ്ങളായിരുന്നു. എല്ലാം വെറുതെയായി. ;) പിന്നെ സ്വയം പോകാം എന്നുവിചാരിച്ച് പുറപ്പെട്ടപ്പോഴാണ് പ്രണാബ് മുഖർജി പറഞ്ഞത്, ഇപ്പോ പോകരുതെന്ന്. ഞാൻ പിന്നെ എന്തു ചെയ്യും? വിമാനത്തിൽ കയറണമെന്ന മോഹവും അതുകൊണ്ട് സാധിച്ചില്ല. കണ്ണൂരിൽനിന്ന് കോഴിക്കോട്ടേക്ക് വിമാനം വരട്ടെ. പിന്നെ ഞാനെപ്പോഴും അതിലാവും യാത്ര.

ഷാരൂഖ് ഖാന്റെ മാത്രമല്ല, പല സിനിമകളും റിലീസിംഗ് ദിവസം തന്നെ കണ്ടു. ഒരു കഥയെഴുതിയേക്കാം എന്നുവിചാരിച്ചപ്പോഴേക്കും റോഷൻ ആൻഡ്രൂസ് ഇക്കൊല്ലം സിനിമ എടുത്തേയില്ലല്ലോ അല്ലേ? അല്ല എടുത്തോ?

ഒരുവിധം സുഹൃത്തുക്കളുടെയൊക്കെ ജന്മദിനത്തിന് സമ്മാനം ആശംസയായിട്ട് അയച്ചു. എന്നെക്കൊണ്ട് സാധിക്കുന്നതല്ലേ ചെയ്യാൻ പറ്റൂ. വിട്ടുപോയവരൊക്കെ ക്ഷമിച്ചേക്കണം.

വണ്ണം അഥവാ തടി കുറയ്ക്കും എന്നു പറഞ്ഞു. അല്പം കുറഞ്ഞു. ദൈവം തരുന്നതല്ലേ. വെറുതേ, വേണ്ടാന്നു പറഞ്ഞാൽ മൂപ്പർക്ക് പിടിച്ചില്ലെങ്കിലോ. ;)


ദുഃഖവും സന്തോഷവും, സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും ഒക്കെയടങ്ങിയ ജീവിതം പോലെ തന്നെയായിരുന്നു രണ്ടായിരത്തെട്ട്. വിഷമങ്ങളുടെ തട്ട് കുറച്ച് ഉയർന്നു നിന്നുവെന്ന് മാത്രം. ഒക്കെ സഹിച്ചു. സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. അങ്ങനെയൊരു ഘട്ടം എന്തായാലും കടന്നുപോയി.

ങാ...പോട്ടെ. കഴിഞ്ഞതൊക്കെക്കഴിഞ്ഞു. ഇനി രണ്ടായിരത്തി ഒമ്പതിൽ ഞാൻ നടപ്പാക്കാനുദ്ദേശിക്കുന്ന പത്തിന പരിപാടികൾ താഴെപ്പറയുന്നു. നിങ്ങളെന്തുവിചാരിച്ചാലും മാറ്റുന്ന പ്രശ്നമില്ല.

1) നല്ല നല്ല പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കും. ബ്ലോഗർമാർ ഇറക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങൾ മാത്രമല്ല ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ;) പണ്ടുള്ളവയായാലും ഇപ്പോ ഇറങ്ങുന്നവയായാലും മികച്ച പുസ്തകങ്ങൾ തേടിനടന്ന് കണ്ടുപിടിച്ച് വായിക്കും.

2) ഇതുവരെ കാണാത്ത ഏതെങ്കിലുമൊരു സുഹൃത്തിനെ നേരിട്ട് കാണും. സൗഹൃദത്തിന് സ്നേഹം എന്നാണ് ഞാൻ അർത്ഥം കല്‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്, അഭിനയം എന്നല്ല എന്നുകൂടെ എല്ലാവരും ഓർമ്മിക്കുക.

3) വിമാനത്തിൽ കയറും. വിദേശം എന്നു പറയുന്നില്ല. (ഹും..പറഞ്ഞിട്ടെന്തുകാര്യം?) പറ്റുമെങ്കിൽ പോകും. അല്ലെങ്കിൽ സ്വദേശത്തു തന്നെ വിമാനത്തിൽ കയറും.

4) ഇതുവരെ പോകാത്ത ഏതെങ്കിലും നാലു സ്ഥലത്തേക്ക് പോകും. ചിലപ്പോൾ അടുത്തായിരിക്കും, ചിലപ്പോൾ ദൂരത്തായിരിക്കും. എന്തായാലും ഇതുവരെ അവിടെ പോയിട്ടുണ്ടാവില്ല. (ചന്ദ്രനിലേക്കും സൂര്യനിലേക്കും നരകത്തിലേക്കും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കും അല്ല). ;)

5) എന്തെങ്കിലും പുതിയ വിദ്യ പഠിക്കും.

6) ഗോവയിലോ തിരുവനന്തപുരത്തോ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവൽ വരുമ്പോൾ പോകും. എവിടെയെങ്കിലും ഒരിടത്ത്. അവിടെയുള്ളവരൊന്നും പേടിക്കേണ്ട. നിങ്ങളുടെ അടുത്തൊന്നും വരുന്നില്ല. ;)

7) അറിയാത്ത ഒരു ഭാഷ കുറച്ചെങ്കിലും പഠിക്കും. ആ ഭാഷ മാത്രം അറിയാവുന്നവരുടെ മുന്നിൽ അത്യാവശ്യം പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ ഉള്ളത്. (പേടിക്കേണ്ട. ആ ഭാഷയിൽ ബ്ലോഗ് തുടങ്ങില്ല.)

8) തടി പിന്നേം കുറയ്ക്കും. ഹും...

9) സുഹൃത്തുക്കൾക്കൊക്കെ ജന്മദിനത്തിനു സമ്മാനം കൊടുക്കും. (എന്റെ കഴിവനുസരിച്ചുതന്നെയാണ്. എന്നാലും, ഈ വർഷം കൊടുത്തതുപോലെയല്ല, നിങ്ങളു നോക്കിക്കോ).

10) ബൂലോഗർ ഇറക്കുന്ന പുസ്തകങ്ങളൊക്കെ വാങ്ങും. ഇതുവരെ ഇറക്കിയതിൽ വാങ്ങാത്തതും. എന്നുവെച്ച് എല്ലാരുംകൂടെ പുസ്തകമിറക്കി എന്നെപ്പറ്റിക്കരുത്.


പുതിയവർഷമൊക്കെ വരാൻ പോവുകയല്ലേ. അതുകൊണ്ട് ഒരു ഉപദേശം തരാം. പറ്റുന്നതല്ലേ തരാൻ കഴിയൂ. വേണമെങ്കിൽ എടുത്താൽ മതി. യാതൊരു നിർബ്ബന്ധവുമില്ല.

സത്യത്തിന്റെ കൂടെ നിൽക്കുക. ആത്മാർത്ഥതയുടെ കൂടെ നിൽക്കുക. കോപ്രായങ്ങളും കാട്ടിക്കൂട്ടലുകളും കണ്ട് പിന്നാലെ ഓടാതിരിക്കുക. കള്ളന്മാർക്ക് കഞ്ഞിവെച്ച് കൂടെക്കുടിക്കുന്നവരാവും അധികവും. സത്യം പറയുമ്പോൾ, തെറ്റു ചൂണ്ടിക്കാട്ടുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ സ്വരം ആരും കേട്ടില്ലെന്നു വരും, ആരും തുണയ്ക്ക് നിന്നില്ലെന്നു വരും.
എന്നാലും ദൈവം എന്നും സത്യത്തിന്റെ കൂടെയാണ്. വിജയം എന്നും സത്യത്തിനാണ്. എത്ര വൈകിയാലും. സത്യത്തിന്റെ വഴിയിലൂടെ പോവുക. (അനുഭവം ഗുരു!)

ശംഭോ മഹാദേവാ!

രണ്ടായിരത്തിഒമ്പതിനു സ്വാഗതം !