ഇന്ത്യ എന്റെ രാജ്യമാണ്
“ഇന്ത്യ എന്റെ രാജ്യമാണ്. എല്ലാ ഇന്ത്യക്കാരും എന്റെ സഹോദരീസഹോദരന്മാരാണ്.”
ഇന്ത്യയിലെ നിരത്തുകൾ എന്റെ സ്വന്തമാണ്. നിരത്തിനു നടുവിലേക്ക് ഞാൻ മുറുക്കിത്തുപ്പും, മൂക്കു കറക്കും, വെറുതേ തുപ്പും, തിന്നുകഴിഞ്ഞ ഭക്ഷണസാധനങ്ങൾ പൊതിഞ്ഞ കടലാസ് വലിച്ചെറിയും, പഴത്തിന്റെ തോലെറിയും, നിലക്കടലയുടെ തോല് ഊതിപ്പറപ്പിക്കും. സഹോദരീസഹോദരന്മാരുടെ വീട്ടുമതിലോ, വേറെ ഏതെങ്കിലും മതിലോ കണ്ടാൽ, അവിടേക്ക് മാറിനിന്ന് മൂത്രമൊഴിക്കും. വൃത്തിയായിക്കിടക്കുന്ന മതിലിൽ വെറുതേ ഒരു രസത്തിന് എന്തെങ്കിലും എഴുതിയിടും, മരമോ ചെടിയോ നിരത്തുവക്കിൽ നിൽക്കുന്നതുകണ്ടാൽ, അതിന്റെ കൊമ്പൊടിച്ച് റോഡിലിടും. റോഡിലെ കുഴിയിൽ വെള്ളം കണ്ടാൽ, അതിൽ വാഹനം കയറ്റി, സൈഡിൽ പോകുന്നവരെ കുളിപ്പിച്ച് ആനന്ദിക്കും. നടന്നുപോകുകയാണെങ്കിൽ, നിരത്തിലെ കുഴിയിൽനിന്ന് ഒരുകല്ലുകൂടെ എടുത്ത് നിരത്തിൽ വയ്ക്കും. നിറുത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന, സഹോദരീസഹോദരന്മാരുടെ വാഹനങ്ങളുടെ ചില്ലിൽ വരയ്ക്കുകയും എഴുതുകയും ചെയ്യും. കണ്ണാടിയുടെ സ്റ്റാൻഡ് പിടിച്ചൊടിച്ച് തിരിച്ചുകളിക്കും. അതൊക്കെ ഒരു രസമല്ലേ? ഏതെങ്കിലും ബോർഡുകൾ കാണുകയാണെങ്കിൽ അതിൽനിന്ന് ചില അക്ഷരങ്ങൾ ഉരച്ചുമായ്ച്ചുകളയും.
റെയിൽവേസ്റ്റേഷൻ, തീവണ്ടി, ബസ്സ്റ്റാൻഡ് എന്നിവിടങ്ങളിലെ മൂത്രപ്പുരകളിൽ കയറിയാൽ, അവിടെയൊന്നും വെള്ളമൊഴിച്ച് വൃത്തിയാക്കില്ല. പിറകെ വരുന്ന സഹോദരീസഹോദരന്മാർക്ക് ആ ജോലി കൊടുക്കും. ഇവിടങ്ങളിലെ ചുമരുകളിൽ പരമാവധി എഴുതിനിറയ്ക്കും. കൈയെഴുത്ത് അവിടെയൊക്കെ പതിക്കുമ്പോൾ ഉള്ള സന്തോഷം ഒന്നു വേറെ തന്നെ. ഹോട്ടലിൽ ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് കൈകഴുകിയാൽ ഒരൊറ്റ കുടയൽ ആണ്. സഹോദരീസഹോദരന്മാരുടെ മേലും അവർക്കുമുന്നിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന ഭക്ഷണപദാർത്ഥങ്ങളിലും വെള്ളം ചെന്ന് വീഴും. അവർക്ക് നല്ല ക്ഷമയാണെന്ന് അറിയാമല്ലോ. പുകവലി പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽ നിരോധിച്ചിരിക്കുന്നുവത്രേ. ഒന്നു പോണം ഹേ. റെയിൽവേസ്റ്റേഷനിലെ ബെഞ്ചിൽ വണ്ടിവരുന്നതും കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ ഒന്നു വലിച്ചാലെന്താ? അതിന്റെ പുക സഹോദരീസഹോദരന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് പോയാലെന്താ? അവർക്ക് നല്ല ക്ഷമയാണെന്നോർക്കണം. സ്നേഹവും. ഒന്നും പറയില്ല. ട്രെയിനിൽ പുകവലിക്കരുതെന്നേയുള്ളൂ. ട്രെയിൻ എവിടെയെങ്കിൽ ആളൊഴിഞ്ഞ സ്റ്റേഷനിൽ നിർത്തിയാൽ, പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ ഇറങ്ങിനിന്ന് ബീഡിയോ സിഗരറ്റോ കത്തിക്കും. പുക ട്രെയിനിൽ ഇരിക്കുന്ന സഹോദരീസഹോദരന്മാരുടെ മുഖത്തേക്കാണ് പോകുന്നതെന്നോർത്താല്പ്പോരേ? അവരെന്തു പറയാൻ? ഇനി ട്രെയിൻ പെട്ടെന്ന് വിട്ടാൽ, ചാടിക്കയറി വലിച്ചുകഴിഞ്ഞ്, കുറ്റി, വാഷ്ബേസിനിൽ ഇടണം. അല്ല പിന്നെ. ഇന്ത്യ എന്റെ രാജ്യമാണ്. ട്രെയിൻ എന്റെ രാജ്യത്തിന്റെയാണ്. വാഷ്ബേസിൻ ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് എന്റെ സഹോദരീസഹോദരന്മാരാണ്. ഓർക്കണം. ച്യൂയിംഗം തിന്നു തുപ്പിയാൽ അതിന്റെ ബാക്കി ഏതെങ്കിലും ഒരു സഹോദരന്റെയോ സഹോദരിയുടേയോ ചെരുപ്പിന്റെ അടിയിൽ പറ്റും. ആലോചിച്ചാൽ ചിരി വരുന്ന കാര്യമല്ലേ? ബീച്ചുകളിൽ കുപ്പികൾ, ഭക്ഷണപ്പൊതികൾ തുടങ്ങിയ സകല വേസ്റ്റുകളും ഇട്ടിട്ടുപോരും. പിന്നീട് സന്ദർശിക്കാനെത്തുന്നത്, സഹോദരീസഹോദരന്മാരാണെന്ന് ഓർക്കണം. അവരൊന്നും വിചാരിക്കില്ല. വേസ്റ്റ് ഇടാൻ വെച്ച് പെട്ടിക്കു ചുറ്റും പരമാവധി ഇടും. അതിന്റെ ഉള്ളിലേക്കിടാതിരിക്കാൻ പരമാവധി ശ്രദ്ധിക്കും. അല്ലെങ്കിലും ഇതിനൊക്കെ ആർക്ക് നേരം.
ഇന്ത്യ എന്റെ രാജ്യമായതിൽ ഞാൻ അഭിമാനിക്കുന്നു. പാവം രാജ്യം. ഞാൻ വേറെ ഏതെങ്കിലും രാജ്യത്തായിരുന്നെങ്കിൽ! ഹോ...ഓർക്കാൻ പോലും വയ്യ. വൃത്തികെട്ടവന്മാര്. ഒന്നു സൗകര്യമായി സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ തുപ്പാനും തൂറാനും സമ്മതിക്കില്ല. ഫൈനടിച്ചുകളയും. ഇന്ത്യാരാജ്യത്തെ സഹോദരീസഹോദരന്മാരിൽ ആരെങ്കിലും ഒന്ന് പ്രതികരിച്ചാലോ, പിന്നെയൊരിക്കൽ അവനോ അവളോ പ്രതികരിക്കില്ല. പ്രതികരിക്കാൻ തോന്നില്ല.
ദൈവമേ നിനക്ക് നന്ദി. ഇന്ത്യ തന്നെ എന്റെ രാജ്യമാക്കിയതിന്!
Labels: ലേഖനം




